Als reactie op het artikel ‘Onderwijs slaat alarm over leerlingen met beperking’ in De Morgen schreef An Kennes, oprichtster van All-in, onderstaande blogtekst. 
An brengt dit jaar bij Uitgeverij Acco een boek uit over Universal Design for Learning. 

“We blijven het zelfs in de discussie hebben over kinderen met een beperking en kinderen zonder een beperking. Dit gaat over integratie. Een goede eerste stap is misschien om de discussie te laten gaan over de noden van ALLE kinderen, inclusie zoals we zeggen.

Tekort aan middelen

Dat er te weinig middelen vrijgegeven worden om dit in de praktijk vorm te geven staat buiten kijf. Dus mevrouw Crevits, het zou fijn zijn als u de valkuilen van de préwaarborgregeling en de bemerkingen op de consultatienota over de GON ter harte neemt. Er staat in de consultatienota dat er UDL gewerkt gaat moeten worden met leerkrachtenteams. Bent u UDL te werk gegaan bij het opmaken van het M-decreet of de hervormingen van de GON? Scholen zijn meer en meer vragende partij om externen mee te laten komen zoeken en praktische handvaten te krijgen binnen het omgaan met diversiteit. Waar halen ze de middelen om dit vorm te geven? Binnen de préwaarborg? Bij hun pedagogisch begeleiders? Een druppel op een zeer hete plaat.

Gebrek aan een goede opleiding

Ik voel dat er binnen de lerarenopleiding, waar ik ieder jaar meerdere sessies UDL geef, veranderingen aan de gang zijn. Er zijn echter ook veel mensen die al jaren les geven. Waar moeten zij die opleiding krijgen? Door een halve dag theoretisch UDL te krijgen (omdat ze binnen het budget niet meer bijscholingen kunnen volgen!)? Door boeken te lezen over verschillende ‘beperkingen’ (ik haat het woord) om dan zo gefrustreerd te worden omdat al die boeken zeer stoornisgericht zijn geschreven en tips geven voor elke beperking op zich. Dat lijdt tot ellenlange lijstjes van uitzonderende maatregelen waar leerkrachten geen overzicht meer over hebben.
Ik blijf positief aan de kar trekken en voel dat er heel veel gemotiveerde leerkrachten zijn. Ik voel ook dat het water hen aan de lippen staat.

Te snelle invoering M-decreet

Ik ben blij dat ik met All-In vaak iets kan betekenen voor zowel ouders als leerkrachten die geen uitweg meer zien. Alleen is het jammer dat er al veel positiviteit en energie is verloren gegaan doordat het M-decreet veel te snel en met veel te weinig verplichte voorbereiding in voege is gegaan. Veranderingen hebben tijd nodig, alleen gaat deze verandering gepaard met kinderen die vaak in de kou blijven staan, hoe hard de leerkrachten ook hun best doen de eindjes aan elkaar te knopen binnen de ondersteuning die ze nu aangereikt krijgen. Jammer, schrijnend soms, voor alle partijen.

GON-begeleiders

Ik lees dat u zegt dat GON-begeleiders vaak meer tijd doorbrengen in hun wagen dan dat ze kinderen ondersteunen. Jammer dat je dit met zo’n ogen bekijkt. Flexibiliteit bij inzet van uren zou fantastisch zijn, vaste ankers heeft voordelen maar als je de préwaarborg bekijkt ook zeker valkuilen! Onafhankelijk zijn van de algemene werking van een school heeft heel veel voordelen. Heel lang in eenzelfde school vertoeven zorgt er soms ook voor dat je te hard een deel van de groep wordt en op belangrijke momenten minder objectief kan zijn. Ik hoop dat u die onafhankelijke positie veilig stelt, dat maakt dat er open kan gecommuniceerd worden over zeer moeilijke situaties zonder dat iemand zich bedreigd hoeft te voelen.

‘Er is geen euro verloren gegaan’ zegt u. Ik hoop van harte dat er ook geen enkele toekomst van een kind verloren is gegaan.”

An Kennes, auteur en oprichtster van All-in.

an-kennes

 

 

Geef een reactie

Sluit Menu